گل آفتابگردان

بدرود...

goleaftabgardan — Wed, 05 Jul 2006 02:26:18 GMT

حرفهای ما هنوز ناتمام...

تانگاه می کنی:

وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش از آن که با خبرشوی

لحظه ی عزیمت تو ناگزیر می شود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی!

ناگهان چقدر زود،

دیر می شود!

قیصر امینپور

حضور

goleaftabgardan — Fri, 23 Jun 2006 22:11:28 GMT

با حضور توست که می توانم

آن چنان باشم

که دوست می دارم.

من

جرعه ای از جام حضورت را چشیده ام؛

از این روست که اینسان

بی تاب و بی قرارم.

تفسیر...

goleaftabgardan — Thu, 25 May 2006 21:41:18 GMT

در کوی دوست گر ، سر وانهی رواست

مشروب جام عشق ، آب حیــات ماست

بی عشق زندگی ، بیهــوده بودن است

"تفسیـــر زندگی ،تسخیـــر قلبــهاست!"

goleaftabgardan — Sun, 14 May 2006 03:27:19 GMT

در وادی بی بهـار خواهم رویید

در قلب شبان تار خواهم رویید

از هجــر تو من در آتشـم ، لیک

از آتش انتــظار خواهـــم رویید

برای باغبان

goleaftabgardan — Tue, 02 May 2006 09:13:18 GMT

گلی را که با عشق در زمین کاشتی،

و با امید آبیاری کردی،

و به نور شناساندی،

شکوفا شد و رو به سوی نور برد؛

و در این راه

تنها تو بودی که صدای بالیدنم را شنیدی

و تنها چشمان تو بود که مرا در لحظه شکفتنم می دید

تنها تو بودی که چرخش وجودم را به سوی نور نظاره کردی

و باغبانی تو بود که مرا گل رویاند

تنها امید تو بود که ایستادنم را در برابر خورشید می ستود؛

به خاطر همه ی مهربانی هایت .... سپاس

روزت مبارک ای باغبان ذهن و اندیشه ام!

به بهانه سالگرد سفر سهراب

goleaftabgardan — Fri, 21 Apr 2006 06:23:18 GMT

می تازی، همزاد عصیان!

به شکار ستاره ها رهسپاری،

دستانت از درخشش تیر و کمان سرشار

اینجا که من هستم

آسمان، خوشه کهکشان می آویزد،

کو چشمی آرزومند؟

در جنگل من ، از درندگی نام و نشان نیست.

درسایه- آفتاب دیارت،قصه "خیر و شر" می شنوی.

من شکفتن ها را می شنوم.

و جویبار از آن سوی زمان می گذرد.

تو در راهی.

من رسیده ام.

اندوهی در چشمانت نشست، رهرو نازک دل!

میان ما راه درازی نیست: لرزش یک برگ.

سهراب سپهری- فراتر

در رهگذار باد...

goleaftabgardan — Wed, 12 Apr 2006 21:37:18 GMT

تو خواستی که من

در رهگذار باد نمانم

با باد همسفر شوم و عاقبت از او

رسم سفر به گل و ریشه ام بیاموزم.

اما دلم

تنها مسافریست که همراه خواستت

با باد راهی سفر کوی دوست شد.

من در هجوم باد

پرپر شدم

خشک شدم

ریشه کن شدم!

ترانه ی رویش

goleaftabgardan — Mon, 03 Apr 2006 21:24:18 GMT

وقتی بهار

رویای پر شکوفه ی یک شوره زار شد،

وقتی درخت

از آب و نور پر از برگ و بار شد،

وقتی که گل

نقش و نگار دامن هر سبزه زار شد،

من

با نور و با نگاه تو

روییدم.

من پشت این دریچه... چشم به راه بهارم

goleaftabgardan — Sat, 18 Mar 2006 21:23:18 GMT

می آید

آرام آرام

خوشبوتر از خورشید

با دامنی پر از شکوفه می آید

از لابلای جنگل وحشی

و قلب باغچه ها

از خیال بهار مالامال

بهار

فصل درنگ عاطفه در کوچه باغهاست.

سلمان هراتی

بهاری باشید و سال نوتون مبارک!

سپاس نامه پایان سال

goleaftabgardan — Mon, 06 Mar 2006 21:38:47 GMT

خداوندا !

تو را سپاس از آنرو که تبعیدی زمینمان کردی...بی فرصت گناه و عصیان، بودن معنی نداشت!

تو را سپاس که می توانم آزادانه در برابر چشمانت گناه کنم!چرا که چشم امیدم بر بخشایش توست.

تو را سپاس که گاهی ناچارم اشک بریزم تا بیاموزم که لبخندهایم را ارج نهم.

سپاس به خاطر فراموشی که تلخی ها را از خاطرم محو می کند.

سپاس به خاطر ناتوانی ام که کمک می کند توانایی ها را فراموش نکنم.

سپاس به خاطر شکست ها و زمین خوردن ها که دوباره برخاستن را به من می آموزند.

تو را سپاس به خاطر رفتن های بی بازگشت ، چرا که در هر رفتنی امید وصالی ابدی است.

سپاس به خاطر همه آن چه که از من دریغ داشتی، چرا که همیشه چیزی هست که به خاطر رسیدن به آن محتاج تکاپو باشم!

سپاس به خاطر زخم هایی که می خورم و بدی هایی که می بینم ،از آنرو که می آموزم چگونه دیگری را ببخشایم.

سپاس که گاه می توانم انکارت کنم تا از یاد نبرم که در برابرت تا چه اندازه حقیرم!

خداوندا! تو را سپاس که هستم!