گل آفتابگردان

دراشک غرقه ام امشب، کسی نمی داند

                    دل داده ی غمم امشب، کسی نمی داند

تنـهــا بـــهـــانه ی بودن تویی و من بی تو

                    دل رفتــه از کفم امشب ،کسی نمی داند

پایــم اسیــــر ماندن و دل وامـــــدار عشق

                    زنجیـــری تنــــم امشب ، کسی نمی داند

لیـــلای پر تغــزّلــم و دل بسته ی تو شدم

                    مجنون ترین منـم امشب، کسی نمی داند

در آتش شبـــانه ات افتــــاده ام،نگــر برمن

                    زندانــی تبـــــــم امشب، کسی نمی داند

بردار شعر تــــــرم را از آشیـــــانه ی اشک

                    دریای روشنــــــم امشب، کسی نمی داند

شعری سروده ام اکنون، تا بنگـریم که من

                    ازتو پُـــــرَم، پُـــرَم امشب ،کسی نمی داند