تبليغاتX
گل آفتابگردان

گل آفتابگردان

وب نوشت ادبی یک شیمیست

در رهگذار باد...

 

 

 

تو خواستی که من

در رهگذار باد نمانم

با باد همسفر شوم و عاقبت از او

رسم سفر به گل و ریشه ام بیاموزم.

 

اما دلم

تنها مسافریست که همراه خواستت

با باد راهی سفر کوی دوست شد.

 

من در هجوم باد

پرپر شدم

خشک شدم

ریشه کن شدم!

 

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385ساعت   توسط گل آفتابگردان 

ترانه ی رویش

 

 

 

وقتی بهار

        رویای پر شکوفه ی یک شوره زار شد،

وقتی درخت

        از آب و نور پر از برگ و بار شد،

وقتی که گل

        نقش و نگار دامن هر سبزه زار شد،

من

        با نور و با نگاه تو

                                روییدم.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1385ساعت   توسط گل آفتابگردان  |